Evi

Almata maakte dit meer dan waar! Ik koos voor een open groep, want met minder kaders kan ik oplossingsgericht en creatief werken. De jeugdzorg verschuift vanwege regels van de overheid steeds meer van gesloten naar open zorg. Almata werkt actief aan deze verandering en mede daarom worden sommige groepen kleinschaliger: 1 jeugdzorgwerker op 4 jongeren. 

“Ik voel me gezien en gehoord bij Almata”  

Ook de huisvesting van mijn groep werd kleiner, en daardoor kwam op mijn locatie de benedenruimte vrij. Mijn manager daagde ons uit om mee te denken over een nieuw gebruiksdoel van de vrijgekomen ruimte. Dat liet ik me geen twee keer zeggen! Samen met de jongeren uit mijn groep tekenden we een soort jeugdsoos, waar zij kunnen ontspannen en ontladen. Een mooi alternatief voor jezelf terugtrekken op je eigen kamer. 

Omdat ik mee mag denken met dingen als dit, voel ik me gezien en gehoord bij Almata. Daarnaast ontwikkel ik me bij Almata op pedagogisch vlak, onder andere door de interne opleiding ‘Schemagerichte Benadering’. Met deze methode laten we jongeren inzien dat elke reactie komt vanuit een bepaalde emotie. Voor elke emotie gebruiken we een symbool: een gekleurd poppetje.  

De poppetjes laten jongeren inzien dat ze niet als persoon worden veroordeeld, maar dat het gaat om de reactie van dat moment. Je hebt zelf in de hand vanuit welke emotie je op een situatie reageert. Dat is niet altijd makkelijk. Als je veel hebt meegemaakt kan er een patroon ontstaan: bijvoorbeeld boosheid. Inzicht in je emotionele reacties helpt om dit patroon te doorbreken en zelf te kiezen voor het poppetje dat je op dat moment laat zien.   

“In de jeugdzorg raak ik nooit uitgeleerd”   

Ook ik laat mijn ‘poppetjes’ soms zien tijdens mijn werk. Bijvoorbeeld door te benoemen hoe ik de situatie zelf ervaar, want alleen door menselijk te zijn raak je met elkaar in verbinding. Heel soms laat ik mezelf daardoor op mijn ziel trappen. Zo was er eens een jongere die steeds zei dat ik eerlijk moest zijn. Opeens bleek dat diegene zelf al tijden loog. De ‘goede band’, voor zover die kan bestaan tussen professional en cliënt, bleek anders dan ik dacht. Dat raakte me in het moment, maar later realiseerde ik me: dit hoort bij de problemen en de patronen van de cliënt. Dit is niet persoonlijk en dus liet ik het los. Deze vorm van zelfreflectie heb je, naast een lange adem, nodig in de jeugdzorg.  

Ik raak nooit uitgeleerd in dit vak. Met een persoonlijk ontwikkelbudget kies ik de cursus of opleiding die nuttig is voor mijzelf, de jongeren en het team. Op onze locatie in Roosendaal leren we als collega’s namelijk ook veel van elkaar! 

Bekijk hier onze actuele vacatures.